Okwiat – Wiki

Okwiat

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, szukaj
Okwiat pelargonii zróżnicowany na kielich (zielony) i koronę (czerwona)

Okwiat, okrywa kwiatowa[a] (ang. perigon, perianth, łac. perigonium, perianthium) – część kwiatu złożona zwykle z kielicha (kalyx) i korony (corolla), może występować także kieliszek (epikalyx). Okwiat służy ochronie pręcików i słupków, a także jako powabnia u roślin owadopylnych dzięki zapachowi i kolorom, dla zapylających je owadów, ptaków, ssaków i innych zwierząt.

Pojedynczy okwiat u tulipana

U jednoliściennych występuje zwykle okwiat pojedynczy (perigonium), który składa się z dwóch okółków zwykle jednakowych listków (tepala, zwane czasem działkami okwiatu[1][2]). Są one barwne (np. u tulipana) lub zielone (np. u kosmatki), rzadziej zróżnicowane na kielich i koronę, np. u komelinowców (Commelinales). U storczykowatych okwiat ma odmienną, charakterystyczna budowę. Składa się on z 6, przeważnie intensywnie wybarwionych działek, ułożonych w dwóch okółkach, przy czym 5 działek nachylonych do siebie tworzy tzw. hełm, zaś szósta (jest to środkowa działka wewnętrznego okółka) tworzy tzw. warżkę[3]. Niektóre rośliny mają zredukowany okwiat częściowo lub całkowicie np. wierzba, trawy, co zwykle wiąże się z przystosowaniem do wiatropylności.

Warżka jest charakterystycznym tworem w rodzinie storczykowatych, na zdjęciu storczyk trójzębny Orchis tridentata

Uwagi

  1. ↑ Nie należy mylić tego określenia z okrywą kwiatostanów

Przypisy

  1. ↑ Leszek Bernacki, Anna Pacyna i Paweł Nejfeld: Storczyk blady (pol.). W: Czerwona Księga Karpat Polskich. Rośliny naczyniowe [on-line]. Instytut Botaniki im. W. Szafera PAN. [dostęp 2011-01-08]. ss. 483-485.
  2. ↑ Storczykowate. W: CITES [on-line]. Ogród Botaniczny Uniwersytetu Warszawskiego. [dostęp 2011-01-08].
  3. ↑ Alicja Szweykowska, Jerzy Szweykowski: Botanika Systematyka. Warszawa: Wydawnictwo Naukowe PWN, 2007. ISBN 83-01-13945-2. 

[edytuj] Bibliografia

  1. František Činčura, Viera Feráková, Jozef Májovský, Ladislav Šomšák, Ján Záborský: Pospolite rośliny środkowej Europy. Jindřich Krejča, Magdaléna Záborská (ilustracje). Warszawa: Państwowe Wydawnictwo Rolnicze i Leśne, 1990. ISBN 83-09-01473-2. 
  2. Stanisław Tołpa, Jan Radomski: Botanika. Podręcznik dla Techników Rolniczych. Warszawa: PWRiL, 1971.