Surowiec zielarski
Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Surowiec zielarski, surowiec roślinny - część rośliny zielarskiej (jej organ), tkanka lub wydzielina, w której koncentracja substancji czynnych (np. olejków eterycznych) jest największa. Najczęściej z jednej rośliny zbiera się jeden typ surowca (np. u mięty są to liście), ale z niektórych roślin pozyskuje się kilka surowców (np. mniszek lekarski). Surowce roślinne wykazujące udokumentowane działanie lecznicze posiadają swoje monografie w farmakopeach.
Oznaczenia surowców:
- Anthodium - koszyczek (jako kwiatostan)
Koszyczek rumianku
- Bacca - jagoda
- Bulbus - cebula
- Calyx - kielich
- Caput - makówka
- Corolla - korona
- Cortex - kora
- Embryo - zarodek
- Flos - kwiat
- Folium - liść
- Fructus - owoc
- Fungus - grzyb
- Gemma - pąk
- Glandula - gruczoł
- Herba - ziele
- Inflorescentia - kwiatostan
- Lichen - plecha porostu
- Lignum - drewno
- Nux - orzech
- Pericarpium - owocnia
- Radix - korzeń
- Rhizoma - kłącze
- Rhizoma cum radicibus - kłącze z korzeniami
- Semen - nasienie
- Spora - zarodnik
- Stigma - znamię słupka kwiatowego
- Stipes - szypułka
- Strobilus - 'szyszka' chmielu zwyczajnego
- Thallus - plecha (najczęściej glonu)
- Tuber - bulwa
