Wyspy Brytyjskie
Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Wyspy Brytyjskie (ang. The British Isles, irl. Éire agus an Bhreatain Mhór, wal. Ynysoedd Prydain) – grupa wysp na północno-wschodnim Atlantyku, położona na zachód od kontynentalnej Europy. Największe wyspy i grupy wysp: Wielka Brytania (209 331 km²), Irlandia (84 406 km²), Hebrydy (7 555 km²), Szetlandy (1 466 km²), Orkady (975 km²), Anglesey (714 km²), Man (572 km²), Arran (427 km²), Wight (381 km²), Bute (122,2 km²) oraz Wyspy Scilly (16,3 km²). Łączna powierzchnia 315 134 km². Wyspy Brytyjskie wchodzą w skład terytoriów dwóch państw: Irlandii i Wielkiej Brytanii.
Spis treści |
[edytuj] Szetlandy
- Unst
- Fetlar
- Yell
- Papa Stour
- Whalsay
- Mainland
- Bressay
- Foula
- Fair
- i inne wyspy
[edytuj] Orkady
- North Ronaldsay
- Sanday
- Stronsay
- Shapinsay
- Mainland
- South Ronaldsay
- Westray
- Rousay
- Hoy
- i inne wyspy
[edytuj] Hebrydy
- Butt of Lewis
- North Uist
- Saint Kilda
- Benbecula
- South Uist
- Barra
- i inne wyspy
| Wyspy Brytyjskie (liczbami oznaczono mniejsze wyspy: 1 – Arran, 2 – Anglesey, 3 – Wight, 4 – Scilly) |
 |
